Efekty leczenia zobacz w galerii

Recesja dziąsłowa

Czyli odsłonięcie powierzchni korzenia zęba, na skutek wędrowania brzegu dziąsła, powoduje wydłużenie zęba i zaburzenie estetyki uśmiechu. Może także narażać ząb na występowanie zwiększonej wrażliwość np. na temperaturę spożywanych pokarmów, ich smak lub ogólnie na dotyk. Recesje dziąsłowe często współwystępują z ubytkami pochodzenia niepróchnicowego, jak abrazje i erozje. Obecność recesji dziąseł może także utrudniać prawidłową higienę jamy ustnej oraz leczenie zachowawcze lub protetyczne.

Wśród przyczyn występowania recesji dziąsłowych wymienia się głównie:

  • Nieprawidłową technikę szczotkowania zębów (wykonywanie poziomych ruchów szorujących) z użyciem zbyt twardej szczoteczki lub z nadmiernym jej naciskiem,
  • Niewystarczającą higienę jamy ustnej i obecność zapalenia dziąseł spowodowanego obecnością płytki bakteryjnej
  • Czynniki anatomiczne: nieprawidłowe ustawienie zębów, zbyt cienkie dziąsło, zbyt płytki przedsionek jamy ustnej, nieprawidłowy przyczep wędzidełka warg lub policzków, które pociągając odrywają dziąsło brzeżne powodując jego obniżanie się
  • Nawisające wypełnienia w zębach, leczenie ortodontyczne powodujące dowargowe przesunięcie zębów

W postępowaniu leczniczym recesji dziąseł oprócz prawidłowej diagnostyki kluczową rolę odgrywa wyeliminowanie czynników je powodujących:

  • Reedukacja pacjenta dotycząca prawidłowego programu higieny jamy ustnej
  • Profesjonalna higienizacja pacjenta w gabinecie stomatologicznym (usunięcie złogów nazębnych, polerowanie zębów)
  • Usunięcie i wygładzenie nieprawidłowych wypełnień (plomb) w zębach
  • Plastyka (poprzez chirurgiczną korektę) nieprawidłowych przyczepów wędzidełek warg i policzków
  • Pogłębienie przedsionka jamy ustnej (czyli przestrzeni wewnątrz jamy ustnej znajdującej się pomiędzy wewnętrzną powierzchnią wargi a powierzchni ą zębów ), aby wyeliminować objaw pociągania, czyli tzw. pull-syndrom. W niektórych przypadkach, w szczególności u osób młodych, zabieg ten pozwala na samoistne wycofanie się recesji dziąseł ze względu na zjawisko tzw. „pełzającego przyczepu”, czyli wędrowania brzegu dziąsła w kierunku prawidłowego położenia, czyli „szyjki” zęba
  • Leczenie ortodontyczne mające na celu wyeliminowanie nieprawidłowego, np. zbyt dowargowego wychylenia zębów lub stłoczeń zębów

Aby skutecznie wyeliminować istniejącą recesję dziąsłową należy wykonać zabieg. Jest to zabieg chirurgiczny, zaliczany do tzw. chirurgii śluzówkowo-dziąsłowej (periochirurgii). Należy on do procedur mikrochirurgicznych, wykorzystujących techniki mikro-inwazyjne. Wykonywany jest w warunkach ambulatoryjnych, czyli nie wymaga pobytu w szpitalu, odbywa się w gabinecie stomatologicznym, w znieczuleniu miejscowym, czyli takim jakie stosuje się w trakcie leczenia ubytku w zębie. W zależności od tego, czy leczona jest pojedyncza recesja, czy też recesje mnogie (występujące przy kliku zębach) zabieg przeprowadzany jest jednoetapowo lub w odstępach kilkutygodniowych i trwa ok. godziny.

Każdy przypadek pacjenta rozpatrywany jest bardzo indywidualnie i po rozważeniu wszystkich czynników wybierana jest odpowiednia technika zabiegu pokrywania recesji dziąsłowych.

  • W niektórych sytuacjach wystarczające jest odpowiednie „zmobilizowanie” dziąsła sąsiadującego z recesją dziąsłową i takie jego przesunięcie, aby po stabilizacji szwami w prawidłowym położeniu i okresie gojenia pokryć odsłonięty fragment korzenia zęba.
  • W innych warunkach, np. bardzo cienkie dziąsło lub znaczny ubytek korzenia zęba, należy dodatkowo wykorzystać przeszczep tkanki łącznej, którą pobiera się od pacjenta z podniebienia w trakcie tego samego zabiegu. Wymaga to znieczulenia okolicy pobrania. Pozostaje nieznaczna linijna rana na podniebieniu, którą zaopatruje się szwami usuwanymi po 7 dniach od zabiegu. Dodatkową zaletą wykorzystania autoprzeszczepu (tkanki łącznej) jest, nie tylko pokrycie recesji dziąsłowej, ale także pogrubienie dziąsła w jej okolicy i zabezpieczenie w ten sposób przed jej ewentualnym nawrotem.
  • Istnieje także możliwość wykorzystania gotowych produktów, jakimi są matryce kolagenowe np. Mucograft ®, które mogą zastąpić przeszczep łącznotkankowy i wyeliminować konieczność poszerzania zabiegu o jego pobranie.

Plastyka przedsionka jamy ustnej (pogłębienie przedsionka jamy ustnej)

Przedsionek jamy ustnej to przestrzeń wewnątrz jamy ustnej znajdująaj się pomiędzy wewnętrzną powierzchnią wargi a powierzchni ą zębów, jeśli jest ona zbyt mała (płytka) może dochodzić do objawu pociągania, który jest jedną z przyczyn powstawania recesji dziąsłowych. Plastykę przedsionka jamy ustnej wykonuje się także w sposób chirurgiczny, korzystając z przeszczepu nabłonkowego z podniebienia. W tym celu tworzy się najpierw łoże dla przeszczepu w przedsionku jamy ustnej, a następnie pobiera fragment powierzchownej tkanki z podniebienia i wszywa go we wcześniej przygotowane miejsce. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Okres gojenia wynosi około10 do 14 dni.

Kwas hialuronowy

Szeroko stosowany w dermokosmetologii, znalazł zastosowanie również w stomatologii. Przeznaczony jest do rekonstrukcji estetycznych tkanki miękkiej - odbudowy brodawek dziąsłowych i ochrony tkanki miękkiej. Redukuje lub całkowicie eliminuje problem „czarnego trójkąta” (pustej przestrzeni miedzy zębami a dziąsłem) dzięki rewitalizacji warstwy nabłonkowej. Występuje w postaci żelu, który po wcześniejszym znieczuleniu podaje się igłą do tkanek.